Waarom geen Smart Effie en Groene Effie?

Als de stemmen staken is de stem van de voorzitter doorgaans beslissend. Was dat bij de Effies dit jaar aan de orde?
“De stemmen hebben nooit gestaakt. Dat wil niet zeggen dat het altijd direct klip en klaar was, maar dan moet je gewoon langer met elkaar doorpraten. Die rol van de voorzitter heeft zich dus nooit voorgedaan en is ook niet wenselijk.”

Zeventien winnaars. Tevreden?
“Ik ben onder de indruk van de professionaliteit waarmee er met communicatie wordt omgegaan. Het aantal inzendingen was hoog, op het niveau dat de afgelopen twee jaar niet werd gehaald. Dat komt ook door de organisatie zelf, die met een campagne en roadshows kwam om meer bewustzijn te creëren. Dat is goed, want de Effie moet wel de prijs der prijzen blijven.”

Dit jaar zou er voor het eerst sprake zijn van een Groene en een Smart Effie, maar die zijn niet toegekend. Waarom niet?
“De volgorde is: eerst Effie-waardig en dan pas Groen of Smart. Er was niet één case die expliciet groen was. Beide speciale Effies lijken een oplossing voor een probleem wat er toentertijd was, maar in de praktijk van dit jaar bleek dat er weinig op werd ingezonden. Dat is een indicatie dat het enerzijds niet leeft, maar anderzijds ook dat het wellicht politiek-correcter is dan dat er behoefte aan is. Uiteindelijk moet het gaan om communicatie-effect. Als het Wereld Natuurfonds komt met een succesvol project om CO2 in te kopen waarbij communicatie een belangrijke rol heeft gespeeld, dan moeten ze gewoon een Effie winnen, en niet een Groene Effie.”

En waarom geen Smart Effie?
“Met Smart heb ik een beetje een conceptueel probleem: het dubbele eraan is dat het net lijkt alsof al die anderen het alleen maar hebben gekund omdat ze zoveel geld hadden. Daar kwam ik zelf niet helemaal goed uit, want zowel grote als kleine bedrijven kunnen hun middelenmix effectief inzetten en een bovengemiddeld resultaat bereiken.”

Exit Smart Effie dus?
“Waar het uit voortkomt, en dat is wel een oprechte angst van de Effie-organisatie, is dat je absoluut niet wil dat bedrijven een hindernis voelen tussen het meedingen naar een Effie en hun eigen financiële en organisatorische organisatie. Daar willen we iets aan gaan doen. Zelf heb ik van de week het idee geopperd om tien inzendingen ter beschikking te stellen voor bedrijven die op een of andere manier aan hebben gegeven dat ze niet mee willen dingen naar een Effie omdat ze de inschrijfkosten te hoog vinden. Het idee is dat zij zich volgend jaar bij ons melden en dat wij dan een regeling bedenken. Of dat gratis wordt, moet ik nog met Vea-directeur Frans Blanchard bespreken. Ik kan niet voor ze oplossen dat ze hun case moeten onderbouwen en hun effectiviteit moeten bewijzen, maar wil er wel voor zorgen dat ze niet ontbreken. Wellicht dat dat goede doelen zijn, maar kleinere bedrijven met een fantastische case kan natuurlijk ook. We willen dat de Effie een prijs is voor iedereen, niet alleen voor dure, chique jongens.”

Een veel uitgebreider interview met Effie-juryvoorzitter Alexander Ribbink staat vandaag in de papieren Adformatie.